زبان برنامه نویسی C
در سالهای بعد و با ظهور روشهای برنامه نویسی…
پس از نوشتن الگوریتم، باید آن را با استفاده از نوعی زبان برنامه نویسی به برنامه ای اجرا شدنی برای رایانه تبدیل کنیم. این زبانها به سه دسته کلی تقسیم می شود :
1- زبان ماشین (سطح پایین) : این زبان مستقیما با صفر و یک نوشته می شود و بدون هیچ واسطه ای روی رایانه اجرا می شود. طراحان سخت افزار هر رایانه زبان ماشین خاص خود را برای آن ماشین طراحی می کنند. به همین سبب، هر برنامه ای که به زبان ماشین نوشته شود فقط روی همان ماشین خاص کار می کند؛ پس برنامه های نوشته شده به زبان ماشین را «حمل نشدنی» می نامند. همچنین، یادگیری این زبان بسیار مشکل است و برنامه نویسی با آن نیز بسیار سخت است و نیز احتمال بروز خطا در آن زیاد است.
2- زبان اسمبلی: این زبان شکل ساده تر زبان ماشین است، بدین صورت که در آن برای هر دستور زبان ماشین اسمی نمادین انتخاب شده است (مانند دستور ADD به جای کد دودویی در دستور جمع) که به خاطر سپردن و برنامه نویسی با آنها برای انسانها ساده تر است؛ اما این برنامه ها برای ماشین فهمیدنی نیست و باید قبل از اجرا شدن با برنامه مترجمی به نام «اسمبلر» به زبان ماشین تبدیل شود. توجه کنید که چون هر دستور زبان اسمبلی معادل یکی از دستورهای زبان ماشین است، این زبان نیز وابسته به ماشین است و برنامه های نوشته شده به این زبان فقط روی همان رایانه ای که برای آن نوشته شده است اجرا شدنی است. علاوه بر این، کار با این زبانها هنوز هم بنسبت مشکل بود و فقط متخصصان رایانه قادر به استفاده از آنها بودند.
